Ademwolkjes
Ik wandel door het bos.
Zonder plan.
Zonder doel.
De wereld ligt onder een dikke laag sneeuw.
Elke stap knispert onder mijn schoenen.
Het bos voelt anders dan anders.
Verstild.
Zachter.
Alsof de bomen
even hun adem inhouden.
Mijn pas vertraagt vanzelf.
Ik blijf staan.
Luister.
Geen vogels.
Geen wind.
Alleen mijn adem,
die kleine wolkjes maakt in de kou.
Mijn telefoon trilt in mijn jaszak.
Ik schrik ervan.
Even twijfel ik.
Nee.
Niet nu.
Mijn schouders ontspannen.
Mijn adem wordt rustiger.
Mijn hoofd wordt stiller.
Geen haast.
Niets moeten.
Geen straks.
Geen morgen.
Koude vingers.
Koude tenen.
Rode neus.
Rode wangen.
Ik had me warmer moeten aankleden.
.
Misschien vind je deze artikelen ook interessant:
12 reacties
Hallo Petra, Wandelen is zeker goed weer om te doen. Wat is daar mooie omgeving. Mooie winterse foto’s gemaakt. Mooi helder foto’s geworden. Toen scheen zon. Dan lekker stilte omheen. Paar ziet prachtig uit. Echt genieten. Fijne dag.
Dankjewel Yova, voor je mooie reactie 😊
Wandelen in zo’n winterse omgeving is inderdaad heerlijk, zeker als de zon schijnt en het zo stil is om je heen.
Jij ook een fijne dag gewenst!
Mooi Petra ♥️
Dankjewel 🙏
Dat is inderdaad de kunst. Wandelen zonder haast. De sneeuw en gladheid hielpen mij daar ook goed mee.
Grappig hè, hoe sneeuw en gladheid je daar bijna vanzelf bij helpen. Dan móét je wel vertragen — en dat heeft eigenlijk ook iets heel moois.
Ondanks de gladheid, kou en alle andere vervelende dingen die er gebeurden, ben ik toch blij dat het er even weer was… sneeuw en alle rust en pracht er omheen.
Ondanks alles wat vervelend was, bracht de sneeuw ook iets bijzonders met zich mee: stilte, ruimte en een soort kalmte die je niet vaak voelt. Fijn dat jij dat ook zo hebt ervaren.
Prachtig! Ik ben ook vaker aan het wandelen met aandacht om rust te pakken. Altijd maar door, door… Terwijl er zoveel mooi te zien is en het fijn is lucht in te ademen.
Wandelen met aandacht is zó waardevol. Even niet doorjagen, maar echt kijken, ademen en aanwezig zijn. Er is inderdaad zoveel moois om ons heen — als we onszelf maar de tijd gunnen om het te zien.
Prachtige tekst en prachtige foto’s!
Als wij met de honden gaan wandelen, dan neem ik altijd mijn tijd.
Niet dat we uren weg zijn maar ik doe dan alles op een trager tempo.
Regelmatig ga ik dan even stilstaan en neem ik de tijd om elke richting even uit te kijken.
Voor, links, rechts, achter, boven en onder. Het is iets kleins maar ik geniet er van.
Wat prachtig omschreven!
Dat herken ik zó. Juist dat bewust even stilstaan en echt om je heen kijken, maakt zo’n wandeling bijzonder. Ineens zie je zoveel meer. Wat fijn dat jij daar ook zo van kunt genieten! ✨